سند رسمی و عادی

سند نوشته‌ای است که در مقام دعوا یا دفاع قابل استناد باشد و از نظر اعتبار به دو گروه تقسیم می‌شود:

• سند رسمی: سندی که نزد مأمور رسمی و در حدود صلاحیت او، مانند دفتر اسناد رسمی یا ادارهٔ ثبت، و طبق مقررات تنظیم شده است.
• سند عادی: هر سندی که رسمی نباشد، مانند قولنامه‌ای که دو نفر در بنگاه یا خانه می‌نویسند و امضا می‌کنند.

سند رسمی اعتبار اثباتی بیشتری دارد و انکار یا تردید در آن پذیرفته نیست؛ فقط می‌توان ادعای جعل کرد. بعضی اسناد رسمی بدون نیاز به حکم دادگاه از طریق ثبت قابل اجرا هستند. سند عادی هم معتبر است، اما طرف مقابل می‌تواند امضای آن را انکار کند و اثباتش بر عهدهٔ ارائه‌دهنده است.