اسناد تجاری
Negotiable instruments
اسنادی مانند سفته، برات و چک که تعهد پرداخت مبلغی معین را نشان می‌دهند و با ظهرنویسی قابل انتقال‌اند.
اسناد تجاری به اسنادی گفته می‌شود که تعهد به پرداخت مبلغی معین در زمانی مشخص یا عندالمطالبه را نشان می‌دهند و می‌توانند به‌سادگی از شخصی به شخص دیگر منتقل شوند. در حقوق ایران اسناد تجاری به معنای خاص عبارت‌اند از سفته، برات و چک.
ویژگی‌های مشترک این اسناد:
- قابلیت انتقال با ظهرنویسی؛
- مسئولیت تضامنی امضاکنندگان در برابر دارنده؛
- استقلال امضاها، یعنی هر امضا تعهدی مستقل می‌سازد.
این ویژگی‌ها گردش سند را در بازار آسان می‌کند و به دارنده امکان پیگیری سریع‌تر می‌دهد.
قسمت صوتی این واژه در ۲۱ دی ۱۴۰۵ در «یک دقیقه با ایران اوپن فاینانس» منتشر می‌شود.
واژه‌های مرتبط
سفتهPromissory noteسند تجاری که صادرکننده در آن متعهد می‌شود مبلغی معین را در تاریخ مشخص یا عندالمطالبه به شخصی بپردازد.براتBill of exchange (draft)سند تجاری که در آن صادرکننده به شخص دیگری دستور می‌دهد مبلغی معین را در تاریخ مشخص به دارنده بپردازد.ظهرنویسیEndorsementامضای پشت سند تجاری که آن را به شخص دیگری منتقل می‌کند یا امضاکننده را ضامن پرداخت آن می‌سازد.ضمانت تضامنیJoint and several liabilityمسئولیتی که در آن طلبکار می‌تواند کل طلب را از هر یک از متعهدان، یا از همه با هم، مطالبه کند.واخواستProtest (of a negotiable instrument)اقدام رسمی دارندهٔ سفته یا برات برای ثبت پرداخت نشدن سند، تا حق مراجعه به همهٔ امضاکنندگان حفظ شود.