بیمه‌نامه
Insurance policy
سند قراردادی بین بیمه‌گر و بیمه‌گذار که موضوع بیمه، خطرهای تحت پوشش، مدت، حق بیمه و تعهدات دو طرف را مشخص می‌کند.
بیمه‌نامه سند رسمی قرارداد بیمه است. در آن مشخص می‌شود چه چیزی یا چه کسی بیمه شده، در برابر چه خطرهایی، برای چه مدتی، با چه حق بیمهای و تا چه سقفی. بخش‌های مهم هر بیمه‌نامه معمولاً این‌ها هستند:
- مشخصات بیمه‌گذار، بیمه‌شده و ذی‌نفع؛
- پوشش‌ها و سقف تعهدات؛
- فرانشیز و استثنائات؛
- شرایط عمومی و خصوصی قرارداد.
هر تغییری در بیمه‌نامه پس از صدور، معمولاً با الحاقیه انجام می‌شود. خواندن دقیق بیمه‌نامه، به‌ویژه بخش استثنائات، مهم‌ترین کار پیش از خرید بیمه است.
قسمت صوتی این واژه در ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در «یک دقیقه با ایران اوپن فاینانس» منتشر می‌شود.
واژه‌های مرتبط
حق بیمهInsurance premiumمبلغی که بیمه‌گذار در ازای پوشش بیمهای، یکجا یا قسطی، به بیمه‌گر می‌پردازد.بیمه‌گذارPolicyholderشخص حقیقی یا حقوقی که قرارداد بیمه را با بیمه‌گر منعقد می‌کند و مسئول پرداخت حق بیمه است.فرانشیزDeductible (excess)بخشی از هر خسارت که طبق بیمه‌نامه بر عهده خود بیمه‌گذار است و بیمه‌گر آن را پرداخت نمی‌کند.استثنائات بیمه‌نامهPolicy exclusionsفهرست خطرها، حالت‌ها یا خسارت‌هایی که بیمه‌نامه صراحتاً پوشش نمی‌دهد، حتی اگر در ظاهر به موضوع بیمه مربوط باشند.الحاقیهPolicy endorsementسندی که پس از صدور بیمه‌نامه، تغییری در شرایط، پوشش‌ها یا مشخصات آن ایجاد می‌کند و جزء جدایی‌ناپذیر بیمه‌نامه می‌شود.