گواهی سپرده
Certificate of deposit
سندی که بانک در برابر سپرده‌گذاری برای مدت معین صادر می‌کند و در برخی انواعش قابل انتقال است.
گواهی سپرده سندی است که بانک به ازای مبلغی که برای مدت مشخص نزدش گذاشته شده صادر می‌کند. تفاوت اصلی آن با سپرده بلندمدت معمولی این است که خود گواهی یک سند است و بسته به نوعش، می‌تواند با نام یا بی‌نام باشد و گاهی به دیگری منتقل شود.
دارنده گواهی در سررسید اصل مبلغ را می‌گیرد و در طول مدت، طبق شرایط انتشار، سود دریافت می‌کند. انتشار گواهی سپرده تحت ضوابط بانک مرکزی است و بانک‌ها گاهی از آن برای جذب منابع با مدت مشخص استفاده می‌کنند. جزئیات هر انتشار را اطلاعیه همان بانک تعیین می‌کند.
قسمت صوتی این واژه در ۱۹ مرداد ۱۴۰۶ در «یک دقیقه با ایران اوپن فاینانس» منتشر می‌شود.
واژه‌های مرتبط
سپرده بلندمدتLong-term (term) depositسپرده‌ای با مدت مشخص که سود بیشتری دارد و برداشت پیش از سررسید آن ممکن است سودش را کاهش دهد.بانک مرکزیCentral Bank of Iranنهادی که پول ملی را منتشر می‌کند، بر بانک‌ها نظارت دارد و زیرساخت‌های اصلی پرداخت را اداره می‌کند.سپرده کوتاه‌مدتShort-term depositحساب سپرده‌ای که به موجودی آن سود تعلق می‌گیرد و هر زمان می‌شود از آن برداشت کرد.