سقف اختیار

سقف اختیار یعنی حد مشخصی که عامل هوشمند، حتی با وجود داشتن اجازه یک کار، نمی‌تواند از آن عبور کند. این سقف می‌تواند روی مبلغ هر پرداخت، مجموع پرداخت‌ها در یک دوره، تعداد عملیات، نوع گیرنده یا حساب‌هایی که عامل به آن‌ها دسترسی دارد تعریف شود.

سقف اختیار خسارت احتمالی یک خطا یا سوءاستفاده را محدود می‌کند. اگر اقدامی از سقف فراتر برود، به‌جای اجرا، متوقف می‌شود یا برای تأیید انسانی فرستاده می‌شود. این مفهوم در بانکداری سنتی هم آشناست: کارمندان شعبه هم برای امضای اسناد حد اختیار دارند. در ایران اوپن فاینانس، عامل‌ها فقط در محدوده سقف‌های تعریف‌شده عمل می‌کنند.