رهن
Mortgage (pledge of property)
قراردادی که در آن مال، معمولاً ملک، برای تضمین بدهی در اختیار یا به نفع طلبکار گرو گذاشته می‌شود.
رهن در معنای حقوقی و بانکی یعنی مالی برای تضمین یک بدهی گرو گذاشته شود. کسی که مال را گرو می‌گذارد «راهن» و طلبکار «مرتهن» نامیده می‌شود. در وام‌های بانکی معمولاً سند ملک در رهن بانک قرار می‌گیرد و تا تسویه کامل بدهی، فروش یا انتقال آن محدود می‌شود. پس از پرداخت کامل وام، «فک رهن» انجام می‌شود و محدودیت برداشته می‌شود.
باید دقت کرد که در زبان روزمره، «رهن» در اجاره مسکن به معنای ودیعه‌ای است که مستأجر به صاحبخانه می‌دهد؛ این کاربرد با رهن بانکی و وثیقه وام متفاوت است.
قسمت صوتی این واژه در ۱۵ بهمن ۱۴۰۵ در «یک دقیقه با ایران اوپن فاینانس» منتشر می‌شود.
واژه‌های مرتبط
وثیقهCollateralدارایی‌ای که وام‌گیرنده در اختیار وام‌دهنده یا در رهن او قرار می‌دهد تا در صورت عدم پرداخت، طلب از محل آن وصول شود.وامLoanپولی که یک بانک، مؤسسه یا شخص به کسی می‌دهد تا بعداً طبق قراری مشخص، معمولاً به‌صورت قسطی، پس گرفته شود.تسهیلاتBanking facilities (credit facilities)اصطلاح رسمی بانک‌ها برای هر نوع اعتبار و وامی که به مشتری داده می‌شود، از وام خرید کالا تا اعتبار سرمایه در گردش.