توکن دسترسی
Access token
رشته‌ای موقت که نشان می‌دهد صاحبش اجازه انجام کارهای مشخصی را از طریق ای‌پی‌آی دارد.
توکن دسترسی (access token) رشته‌ای است که همراه هر درخواست به ای‌پی‌آی فرستاده می‌شود و نشان می‌دهد فرستنده چه اجازه‌ای دارد. به‌جای فرستادن نام کاربری و رمز در هر درخواست، یک بار اجازه گرفته می‌شود و توکن صادر می‌شود.
توکن‌ها معمولاً عمر کوتاهی دارند و فقط برای دامنه دسترسی مشخصی معتبرند؛ اگر لو بروند، آسیب محدود است و می‌توان آن‌ها را باطل کرد. برای ادامه کار پس از پایان عمر توکن، اغلب از توکن تازه‌سازی استفاده می‌شود. نگهداری امن توکن، مثلاً دور نگه داشتن آن از لاگ‌ها و کد عمومی، بخش مهمی از امنیت اتصال مالی است.
قسمت صوتی این واژه در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۶ در «یک دقیقه با ایران اوپن فاینانس» منتشر می‌شود.
واژه‌های مرتبط
پروتکل اوآثOAuthاستانداردی برای این‌که کاربر به یک برنامه اجازه دسترسی محدود بدهد، بی‌آن‌که رمز عبورش را به آن برنامه بدهد.دامنه دسترسیAccess scopeمحدوده دقیق کارهایی که یک توکن یا اجازه، مجاز به انجامشان است؛ مثلاً فقط دیدن مانده، نه انتقال وجه.رضایت کاربرUser consentاجازه صریح و قابل‌لغو مشتری برای این‌که شرکتی مشخص، به داده یا خدمات مالی او برای هدفی مشخص دسترسی داشته باشد.ای‌پی‌آیAPI (Application Programming Interface)راهی استاندارد که یک نرم‌افزار با آن از نرم‌افزار دیگر داده می‌گیرد یا از آن می‌خواهد کاری انجام دهد.