ساخت محصول مالی قبل از اتصال واقعی؛ از شبیه‌ساز تا محیط عملیاتی

بیشتر پروژه‌های محصول مالی در ایران از یک جای مشترک کند می‌شوند: تیم محصول آماده است، اما دسترسی به رابط برنامه‌نویسی بانک، قرارداد با شرکت پرداخت یا محیط آزمایشی بیمه‌گر هنوز فراهم نیست. نتیجه، هفته‌ها و گاهی ماه‌ها انتظار است؛ و وقتی اتصال بالاخره آماده می‌شود، تازه معلوم می‌شود که بخشی از محصول باید دوباره طراحی شود.

مشکل از کجا می‌آید

هر ارائه‌دهنده مدل داده، قرارداد رابط و وضعیت‌های خودش را دارد. اگر هسته محصول مستقیم روی قرارداد یک ارائه‌دهنده ساخته شود، سه اتفاق می‌افتد:

• ساخت محصول به زمان‌بندی ارائه‌دهنده گره می‌خورد.
• تغییر یا اضافه کردن ارائه‌دهنده، بخش بزرگی از محصول را درگیر می‌کند.
• مسیرهای شکست، مثل پایان مهلت پاسخ، تراکنش در انتظار یا برگشت وجه، فقط در محیط عملیاتی دیده می‌شوند.

رویکرد ایران اوپن فاینانس: اول محصول، بعد اتصال

در ایران اوپن فاینانس، هسته محصول روی یک مدل استاندارد دامنه‌ای ساخته می‌شود و ارائه‌دهنده واقعی پشت یک اتصال‌دهنده قرار می‌گیرد. تا زمانی که اتصال واقعی آماده نیست، یک شبیه‌ساز همان قرارداد را اجرا می‌کند:

1. ساختگی: قرارداد و پاسخ‌های پایه را آزمایش می‌کنید.
2. شبیه‌سازی‌شده: چرخه حالت‌مند با وضعیت‌های مختلف اجرا می‌شود.
3. آزمایشی: به محیط آزمایشی ارائه‌دهنده وصل می‌شوید.
4. عملیاتی: شبیه‌ساز با اتصال عملیاتی جایگزین می‌شود.

در هر چهار مرحله، محصول همان محصول است؛ فقط نحوه اتصال تغییر می‌کند.

شکست را قبل از محیط عملیاتی ببینید

ارزش اصلی شبیه‌ساز در مسیر موفق نیست؛ در مسیرهای شکست است. کسر موجودی، درخواست تکراری، پایان مهلت پاسخ، تأخیر وب‌هوک، رد احراز هویت، انقضای رضایت، نکول و مغایرت در تطبیق را می‌توانید پیش از هر اتصال واقعی اجرا کنید و ببینید محصول شما چه واکنشی نشان می‌دهد.

نمونه اولیه‌ای که روی مدل استاندارد ساخته شود، دور ریخته نمی‌شود؛ همان محصولی است که به محیط عملیاتی می‌رسد.

از کجا شروع کنیم

• چرخه محصول خود را در کنسول API امتحان کنید؛ هر درخواست مسیرش را از دروازه تا ارائه‌دهنده نشان می‌دهد.
• نمونه اپلیکیشن‌ها را ببینید: انتقال وجه، خرید اعتباری و وام، هر سه روی همان رابط‌ها.
• اگر محصول مشخصی در ذهن دارید، درخواست ساخت نمونه بدهید.